Pod koniec 2019 zakończyliśmy dwuletni projekt prospekcji archeologicznej centralnej Polski wykonywany w ramach łódzkiego oddziału SNAP oraz programów MKiDN. Podsumowaliśmy go cyfrową wystawą (dostępną na otwartej licencji dla instytucji kultury i nauki), która proponuje spojrzenie na polskie zabytki archeologiczne z niecodziennej, lotniczej perspektywy. Choć zdjęcia z pokładu samolotu to z pozoru dość nietypowa metoda poszukiwania i dokumentacji w archeologii, od wielu lat stanowi ważny element procesu badania przeszłości człowieka.

Dzięki zdjęciom lotniczym dokonano w ostatnich latach w Polsce licznych, dość spektakularnych odkryć, z których odnalezienie zaginionych lokacji miast takich jak Nieszawa, Dzwonowo czy Szamotuły zaledwie otwiera długą listę dokonań. Odkrycia te sprawiły, że w ostatnim czasie obserwujemy w Polsce coraz większe zainteresowanie tzw. lotniczą prospekcją archeologiczną.

lotnicze

Prezentowane fotografie wybrano spośród kilku tysięcy zdjęć wykonanych podczas 6 nalotów awionetką. Ukazują z lotu ptaka wybrane zabytki i krajobrazy archeologiczne woj. łódzkiego, a także świadectwa zmian geologicznych. Komentarze do zdjęć zostały przygotowane przez specjalistów z zakresu historii, archeologii, geologii i geomorfologii, a ich interdyscyplinarny charakter oddaje przyświecającą całemu projektowi ideę zintegrowanych badań archeologicznych. Całość wystawy ma ukazywać złożoność pracy i warsztatu nowoczesnego archeologa.

Dokumentując stan zabytków archeologicznych w Polsce w latach 2018-2019 wystawa pobudza do refleksji nad polskim krajobrazem historycznym, który współistniejąc z postępującą urbanizacją, infrastrukturą i rolnictwem domaga się uwagi, opieki i przyznania mu należytego miejsca we współczesnym pejzażu woj. łódzkiego.

Pokazane w wystawie zdjęcia lotnicze powstały w ramach realizacji projektu „Nieinwazyjna i kompleksowa ochrona krajobrazów archeologicznych powiatów zgierskiego, łęczyckiego i poddębickiego” dofinansowanego przez MKiDN, na lata 2018-2019. Był to pilotażowy program archeologiczno-konserwatorski oparty wyłącznie o studium nieinwazyjne, szerokopłaszczyznowe i niedyskryminujące żadnej chronologicznej czy funkcjonalnej kategorii zabytków.